król
Wspomnienie w Martyrologium Romanum:
24 lutego
Życiorys św. Etelberta z Kentu
Święty Etelbert z Kentu urodził w 522 roku. Wychowany jako pogański czciciel Odyna. Około 560 roku objął rządy w królestwie Kentu (obecnie Anglia). Po wielu niepowodzeniach zdołał z czasem umocnić swe panowanie tak, że podlegały mu wszystkie ziemie na południe od rzeki Humber.
Ożenił się z Bertą, córką merowińskiego króla Chariberta. Ta paryżanka, ulubienica św. Grzegorza z Tours, była oczywiście chrześcijanką. Król zapewnił jednak żonie swobodę wyznawania i praktykowania religii chrześcijańskiej.
Gdy w 597 roku na wyspę Thanet przybył wraz z towarzyszami, św. Augustyn (późniejszy arcybiskup Canterbury), król pozwolił mu swobodnie głosić wiarę chrześcijańską. Prawdopodobnie sam przyjął chrzest dopiero w 601 roku. Istnieje bowiem list św. Grzegorza Wielkiego skierowany do królowej Berty, w którym papież czyni jej wyrzuty, że tak późno pozyskała męża dla Chrystusa.
W każdym razie Etelbert okazywał teraz misjonarzom coraz większą życzliwość i hojność. Pozwolił im używać starego kościoła św. Marcina, pozostałości po czasach rzymskich, potem zezwolił im na budowanie nowych świątyń i restaurację innych budowli sakralnych. Poza kościołami w Canterbury hojności króla przypisuje się też powstanie świątyń w Londynie, Rochesterze itd. oraz wpływ na przyjęcie chrztu przez króla Sussexu Seberta, który był jego siostrzeńcem.
Etelbert z Kentu zmarł 24 lutego 616 roku. Pochowano go obok Berty w kościele świętych Apostołów Piotra i Pawła. Aż do zniesienia klasztorów za Henryka VIII przed jego grobem paliła się nieustannie lampa. Wcześnie też został wpisany go do martyrologiów.
Modlitwa do św. Etelberta z Kentu
Wszechmogący Boże, niech przykłady Twoich świętych pociągają nas do lepszego życia, spraw, abyśmy nieustannie naśladowali czyny świętego Etelberta, którego pamięć czcimy. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Galeria zdjęć
Dzięki Twojemu wsparciu mogę rozwijać stronę i tworzyć kolejne treści.