św. Ubaldeska Taccini
Wspomnienie w Martyrologium Romanum:
28 maja
Życiorys św. Ubaldeski Taccini
Święta Ubaldeska Taccini urodziła się w 1136 roku w Calcinaia koło Pizy we Włoszech, w ubogiej, ale pobożnej rodzinie. Była jedynym dzieckiem. Od młodości wyróżniała się prostotą, nabożeństwem do Boga i wrażliwością na ludzi biedniejszych od niej samej.
W wieku około 15 lat opuściła rodzinne Calcinaia i udała się do Pizy. Tam związała się ze wspólnotą działającą przy hospicjum S. Iohannis Carrariae Gonnellae, pozostającym pod opieką joannitów, czyli Zakonu św. Jana Jerozolimskiego. Przez następne 55 lat prowadziła życie podobne do zakonnego, oddając się modlitwie, postom i posłudze chorym oraz ubogim.
Jej świętość wyrażała się dzień po dniu, przez dziesięciolecia, w miejscu, gdzie człowiek cierpiący potrzebował opieki, obecności i miłosierdzia. Tradycja przypisuje jej dar uzdrawiania, a po jej śmierci przy grobie miały dokonywać się kolejne nadzwyczajne uzdrowienia.
Ubaldeska Taccini zmarła w Pizie 28 maja 1206 roku, w święto Trójcy Świętej. Część jej relikwii przeniesiono w 1587 roku na Maltę. Papież Sykstus V udzielił odpustu zupełnego wiernym nawiedzającym jej relikwie na Malcie w dniu jej wspomnienia.
Czego uczy nas św. Ubaldeska Taccini dziś?
Święta Ubaldeska Taccini pokazuje, że miłosierdzie nie zawsze potrzebuje wielkich słów. Jej życie było długą wiernością wobec chorych, ubogich i słabych. Uczy cierpliwej dobroci, która nie szuka rozgłosu, ale zostawia po sobie trwały ślad w ludzkim cierpieniu.
Modlitwa do św. Ubaldeski Taccini
Boże, ze czcią wspominamy dziewicze życie świętej Ubaldeski, wysłuchaj nasze prośby i spraw, abyśmy wytrwali w Twojej miłości i postępowali w niej aż do końca życia. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Galeria zdjęć
Dzięki Twojemu wsparciu mogę rozwijać stronę i tworzyć kolejne treści.