Pascha - znaczy przejście
Pascha - znaczy przejście

Tydzień poprzedzający święto Zmartwychwstania nazywamy Świętym lub Wielkim Tygodniem. W tym bowiem tygodniu obchodzimy pamiątkę największych tajemnic naszego Odkupienia, mianowicie Męki, Śmierci i Zmartwychwstania Pańskiego.

Większość języków europejskich zachowało dla święta Zmartwychwstania biblijną nazwę Pascha, tj. przejście.

Niech te piękne litanijne wezwania (pisownia oryginalna) zachęcą nas do jeszcze większej czci i ufnego zawierzenia nas samych, naszych rodzin i wszystkich naszych spraw św. Józefowi, którego w sposób szczególny czcimy w miesiącu marcu i w każdą środę. Niech też dobrze przygotują nas na uroczystość św. Józefa Oblubieńca NMP, którą obchodzimy w Kościele 19 marca.

Pascha – przejście Boga

Nazwa ta pojawia się pierwszy raz na kartach Starego Testamentu przy opisie wyjścia Izraelitów z Egiptu. Aby pognębić pychę faraona i złamać jego opór, Bóg zesłał śmierć na wszystkich pierworodnych synów Egipcjan, oszczędzając domy Żydów naznaczone krwią baranka zabitego na ofiarę. Ominiecie przez anioła śmierci domów naznaczonych krwią – to pierwsze miłosierne przejście Boga.

Pascha – przejście Izraela

Skutkiem tego pierwszego przejścia było przejście drugie. Naród wybrany, ocalony dzięki krwi baranka i posilony w czasie świętej uczty  jego mięsem, przeszedł przez pustynię do Ziemi Obiecanej. Izraelici zachowali żywe wspomnienie tej wędrówki i tęsknotę do ostatecznego spełnienia się obietnic mesjańskich.

Pascha – przejście Chrystusa

Obietnice mesjańskie spełniły się w sposób całkiem nieoczekiwany dal współczesnego Chrystusowi pokolenia, natomiast zupełnie zgodny z proroctwami i typami biblijnymi. Syn Boży stał się człowiekiem, aby w godzinie wyznaczonej przez Odwieczną Miłość spełnić ofiarę, której wyobrażeniem był rytualny baranek wielkanocny Starego Testamentu. W dniach Paschy Chrystus dokonał zwycięskiego przejścia przez śmierć doczesną do nowego życia w chwale Ojca.

Po ludzku rzecz biorąc, rozdzielany tajemnicę wielkanocną na odrębne tajemnice Śmierci, Zmartwychwstania i Wniebowstąpienia. Kościół ujmuje sprawę głębiej. Śmierć, Zmartwychwstanie i Wniebowstąpienie – to odcinki jednej całości: zwycięskiego przejścia.

Pascha – przejście nasze

Miłosierdzie Boże, oszczędziło pierworodnych synów Izraela w domach naznaczonych krwią baranka wielkanocnego, teraz oszczędza dzieci Kościoła naznaczone Krwią nowego Baranka Wielkanocnego i wszczepione przez Chrzest w podobieństwo Jego śmierci. Grzechy nasze zostają nam darowane dlatego, że zostały odpokutowane przez „Baranka, który gładzi grzechy świata”. Takie jest przejście miłosiernego Jezusa.

Postępując za naszym Wodzem, który jest równocześnie naszą drogą do Ojca, odbywamy nasze własne „przejście” ze śmierci do życia, z ciemności do światła , z grzechu do łaski.

Tajemnica wielkanocna jest zatem streszczeniem dzieła Zbawiciela i rdzeniem chrześcijaństwa.

Obrzędy Wielkiego Tygodnia odznaczają się nie tylko szczególną godnością, lecz także szczególną mocą sakramentalną i skutecznością dla ożywienia życia chrześcijańskiego.

Dlatego katolicy dokładają starań, aby ten tydzień poważnie i święcie przeżyć i pobożnie uczestniczyć w wielkich tajemnicach odkupienia, które Kościół będzie sprawował w liturgii.

źródło: Mszał Rzymski, Wydawnictwo Pallottinum, Poznań 1963, ss. 285-286

5 2 głosy
Oceń
Subskrybuj
Powiadom o
guest
0 Komentarzy
Inline Feedbacks
Zobacz wszystkie komentarze