św. Rembert z Hamburga

Początki we Flandrii

Święty Rembert (albo Rimbert) z Hamburga urodził się około 825 roku (niektóre źródła podają około 830) w pobliżu Brugii, na terenie Flandrii (dzisiejsza Belgia). Pochodził ze szlacheckiej rodziny, a wykształcenie otrzymał w Torhout, niedaleko Brugii. Właśnie tam związał swoje życie z klasztorem benedyktyńskim.

Na jego dalszą drogę szczególny wpływ wywarł św. Oskar, znany jako apostoł Północy. Przybył on do klasztoru, aby szukać współpracowników dla działalności misyjnej. Rembert przyjął z jego rąk habit zakonny i z czasem stał się jednym z najbliższych uczniów wielkiego misjonarza.

U boku św. Oskara

Rembert dojrzewał duchowo i misyjnie przy człowieku, który dobrze znał trud pracy wśród ludów północnej Europy. Św. Oskar prowadził działalność wśród Duńczyków i Szwedów, a jego sposób apostołowania Rembert poznał nie tylko z opowieści, lecz także z bliska.

Po śmierci Oskara w 862 roku Rembert, choć był jeszcze tylko diakonem, został jednogłośnie wybrany na jego następcę. Decyzja ta pokazuje, jak wielkim zaufaniem cieszył się wśród duchowieństwa i wiernych. Za zgodą Ludwika Niemca sakry biskupiej udzielił mu arcybiskup Moguncji Liutbert, a papież Mikołaj I przesłał mu paliusz.

Biskup Hamburga-Bremy

Jako biskup Hamburga-Bremy Rembert przejął odpowiedzialność za rozległy i wymagający obszar misyjny. Jego jurysdykcja obejmowała również tereny Danii i Szwecji, dlatego prawdopodobnie próbował kontynuować tam dzieło ewangelizacji rozpoczęte przez św. Oskara.

Nie była to jednak praca spokojna. Północ Europy pozostawała miejscem napięć, wypraw zbrojnych i niepewności. Rembert troszczył się nie tylko o głoszenie wiary, lecz także o ludzi dotkniętych przemocą. Kilkakrotnie wykupywał chrześcijańskich jeńców z rąk tych, których źródła określały ogólnie mianem Normanów. We Fryzji organizował również obronę przed ich najazdami.

Troska o Kościół i pamięć o mistrzu

Rembert uczestniczył w obradach episkopatu niemieckiego, między innymi w Wormacji i we Frankfurcie. W ten sposób brał udział w życiu Kościoła nie tylko jako misjonarz pogranicza, ale także jako biskup odpowiedzialny za sprawy szerszej wspólnoty.

Jednym z najważniejszych dzieł, które po sobie zostawił, jest żywot św. Oskara. Dzięki niemu zachowało się wiele informacji o działalności misyjnej jego mistrza, sposobie ewangelizacji i realiach pracy Kościoła na północy Europy. Rembert nie tylko kontynuował misję Oskara, lecz także zadbał o to, by pamięć o niej przetrwała.

Ostatnie lata i śmierć

Od 885 roku Rembert cierpiał na przewlekłe zapalenie stawów. Choroba znacząco ograniczyła jego aktywność, choć nie przekreśliła znaczenia jego wcześniejszej pracy. Zmarł 11 czerwca 888 roku. W średniowieczu jego wspomnienie obchodzono 4 lutego. Obecnie w diecezjach hamburskiej i bremeńskiej czci się go 11 czerwca. Pod tą datą wspomina go również nowe Martyrologium Romanum.