bł. Gertruda z Altenbergu

Błogosławiona Gertruda z Altenbergu urodziła się 29 września 1227 roku w Turyngii (Niemcy). Była dzieckiem św. Elżbiety Węgierskiej i Ludwika IV. Jeszcze jako bardzo mała dziewczynka trafiła na wychowanie do klasztoru norbertanek (premonstratensek) w Altenbergu koło Wetzlar, a później sama została członkinią tej wspólnoty.

W 1248 roku, mając około 21 lat, powierzono jej kierowanie klasztorem. Przez następne dziesięciolecia pozostawała związana z Altenbergiem, gdzie zapamiętano ją jako przełożoną troszczącą się o życie religijne wspólnoty. Tradycja przypisywała jej również dar przewidywania przyszłości i cuda.

Gertruda zmarła 13 sierpnia 1297 roku w Altenbergu i została pochowana w tamtejszym kościele klasztornym. Jej grób szybko stał się miejscem lokalnej czci, a pamięć o niej zachowała się przez kolejne stulecia. W 1311 roku papież Klemens V zezwolił wspólnocie w Altenbergu na uroczyste obchodzenie jej wspomnienia. Kult bł. Gertrudy z Altenbergu został definitywnie potwierdzony przez papieża Benedykta XIII w 1728 roku.

W ikonografii bł. Gertruda z Altenbergu bywa przedstawiana z lwem u stóp. Według tradycji zwierzę miało być jej posłuszne i posłużyć jako przykład posłuszeństwa wobec dwóch skłóconych sióstr zakonnych. Możliwe jest również, że motyw lwa nawiązuje do jej turyńskiego pochodzenia.