dziewica
Wspomnienie w Martyrologium Romanum:
27 lipca
Życiorys św. Antuzy z Mantinei
Święta Antuza z Mantinei żyła w VIII wieku. Pochodziła z regionu Azji Mniejszej, a dokładniej z okolic Mantinei, nieopodal Klaudiopolis, w rzymskiej prowincji Honoríada (obecnie tereny północno-zachodniej Turcji).
Jej życie przypadło na trudny okres rządów cesarza Konstantyna V Kopronima, gorliwego ikonoklasty, który zakazał kultu świętych obrazów. Dla wiernych był to czas prób. Wielu duchownych i świeckich sprzeciwiało się tym edyktom, ryzykując represje, tortury, a nawet wygnanie.
Antuza była nie tylko mniszką, ale i przełożoną wspólnoty zakonnej, która nie bała się występować przeciwko polityce cesarza. Publicznie broniła czci ikon, stając się symbolem niezłomności duchowej. Za swoją nieugiętą postawę została aresztowana, srogo wychłostana i zesłana na wygnanie.
Mimo brutalnych kar, nie wyrzekła się wiary ani przywiązania do świętych wizerunków. Co więcej, jej męstwo i wytrwałość stały się inspiracją nie tylko dla innych mniszek, ale także dla przyszłych pokoleń wiernych chrześcijan.
Z czasem sam cesarz Konstantyn przywołał ją z wygnania. Jego żona Eudokia przeżywała trudności związane z ciążą, dlatego poprosił Antuzę o modlitwę. Mniszka obiecała wstawiennictwo i – według przekazów – przepowiedziała pomyślne narodziny bliźniąt. Rzeczywiście, cesarzowa urodziła zdrowego chłopca, przyszłego cesarza Leona IV Chazara, oraz dziewczynkę, której nadano na cześć świętej imię Antuza.
Po tym wydarzeniu Antuza z Mantinei powróciła do swojej wspólnoty, gdzie kontynuowała życie w modlitwie, ascezie i pokorze. Prowadziła klasztor w duchu wierności Ewangelii, będąc dla sióstr uosobieniem łagodności i mocy zarazem.
Zmarła najprawdopodobniej pod koniec VIII wieku otoczona szacunkiem i miłością swojej wspólnoty. Nowe Martyrologium Romanum wspomina ją 27 lipca następującymi słowami: W Mantinei, niedaleko Klaudiopolis, w regionie Honoríada, świętej Antuzy, mniszki, która za panowania cesarza Konstantyna Kopronima, broniąc kultu świętych ikon, po doznaniu kary chłosty została zesłana na wygnanie, lecz po powrocie do ojczyzny zmarła w pokoju.
Modlitwa do św. Antuzy z Mantinei
Boże, dzięki Twojej łasce święta Antuza wytrwale naśladowała Chrystusa ubogiego i pokornego, spraw za jej wstawiennictwem, abyśmy wiernie trwając w naszym powołaniu osiągnęli doskonałość, której wzór nam dałeś w swoim Synu Jezusie Chrystusie. Który żyje i króluje na wieki wieków. Amen.