św. Teresa od Jezusa Jornet e Ibars
Wspomnienie w Martyrologium Romanum:
26 sierpnia

Życiorys św. Teresy od Jezusa Jornet e Ibars
Święta Teresa od Jezusa Jornet e Ibars urodziła się 9 czerwca 1848 roku w Aytonie (Hiszpania), w katalońskiej prowincji Leryda. Już dzień po narodzinach przyjęła chrzest, a jej dzieciństwo i młodość upływały w atmosferze wiary oraz solidnej edukacji. Nauki początkowe pobierała w Lerydzie, natomiast wykształcenie średnie oraz dyplom nauczycielski zdobyła w Braga, przygotowując się do pracy pedagogicznej.
Znaczący wpływ na jej duchową drogę wywarł wuj, bł. Franciszek Palau y Quer (karmelita), który w 1862 roku powołał do życia stowarzyszenie nauczycielek chrześcijańskich działające w duchu III Zakonu Karmelitańskiego. Teresa dołączyła do wspólnoty, jednak pragnienie głębszego oddania Bogu skłoniło ją do wstąpienia do klarysek w 1870 roku. Słabe zdrowie zmusiło ją jednak do opuszczenia klasztoru, co stało się dla niej bolesnym, lecz przełomowym doświadczeniem.
Po powrocie do Argensola przyjęła – na prośbę wuja – funkcję przełożonej stowarzyszenia nauczycielek. Spotkała się jednak z niezrozumieniem i jawnym sprzeciwem. Odrzucona i niesprawiedliwie oceniona, opuściła dzieło, które jeszcze niedawno uważała za swoje powołanie. To właśnie wtedy jej życie wkroczyło na nową, decydującą drogę.
Wszystkie nasze uczucia i troski powinny być skupione na osobach starszych.
W 1872 roku, wspierana przez kapłana Saturnina Lópeza oraz niewielką grupę oddanych kobiet, wśród których znalazła się także jej siostra Maria, Teresa otworzyła w Barbastro pierwszy dom dla ludzi w podeszłym wieku, chorych i pozbawionych opieki. To właśnie tam narodził się Małe Siostry Opuszczonych Starców (Hermanitas de los Ancianos Desamparados), a ona sama stanęła na jego czele jako Teresa od Jezusa. Pod jej roztropnym przewodnictwem zgromadzenie rozwijało się dynamicznie. Już w 1874 roku pierwsze siostry złożyły śluby, a w kolejnych latach Kościół zatwierdził konstytucje zakonne.
W ciągu zaledwie kilkunastu lat powstało 47 placówek, a w 1885 roku otwarto pierwszy dom poza Hiszpanią – w Santiago na Kubie. Wkrótce zgromadzenie rozprzestrzeniło się w całej Ameryce Południowej, niosąc pomoc tym, których świat często pomijał.
Św. Teresa od Jezusa Jornet e Ibars zmarła 26 sierpnia 1897 roku, mając 49 lat, otoczona siostrami, które nazywała swoimi duchowymi córkami. Pozostawiła po sobie ponad 1200 sióstr i 103 przytułki. Jej relikwie spoczywają w Walencji. Papież Pius XII beatyfikował ją 27 kwietnia 1958 roku, a papież Paweł VI kanonizował 27 stycznia 1975 roku, wskazując ją jako wzór cichej, wytrwałej miłości miłosiernej.
Czy wiesz, że...
św. Teresa Jornet e Ibars przez długi czas co tydzień pokonywała pieszo około 20 kilometrów, aby móc przystąpić do spowiedzi?
Patronat
Święta Teresa od Jezusa Jornet e Ibars jest patronką osób starszych.
Czego uczy nas św. Teresa od Jezusa Jornet e Ibars dziś?
Św. Teresa od Jezusa Jornet e Ibars przypomina współczesnemu światu, że prawdziwa wielkość rodzi się w służbie najsłabszym. Uczy, iż odrzucenie i porażki nie przekreślają powołania, lecz często je oczyszczają. Jej życie pokazuje, że miłosierdzie realizowane konsekwentnie i bez rozgłosu potrafi zmieniać społeczeństwa bardziej niż najbardziej donośne idee.
Myśli
„Bóg w sercu, wieczność w umyśle, a świat pod stopami.”
„Ten, kto nie umie cierpieć, nie umie żyć.”
„Kto chce cieszyć się z Chrystusem, musi z Nim także cierpieć.”
„Jestem dzieckiem posłuszeństwa; posłuszeństwo jest moją radością.”
„Opatrzność jest moją umiłowaną Matką; nigdy mnie nie opuściła i ufam, że nie opuści mnie nigdy.”
„Sama z siebie nie jestem zdolna do niczego; tylko przez święte posłuszeństwo mogę to czynić.”
Modlitwa do św. Teresy od Jezusa Jornet e Ibars
Boże, Ty doprowadziłeś świętą Teresę do doskonałej miłości w opiece nad osobami starszymi, spraw, abyśmy za jej przykładem służyli Chrystusowi w bliźnim i byli świadkami Twojej miłości. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Galeria zdjęć
Najczęściej zadawane pytania
Kim była św. Teresa Jornet e Ibars?
Była hiszpańską zakonnicą i założycielką zgromadzenia Małych Sióstr Opuszczonych Ubogich, poświęconego opiece nad osobami starszymi i chorymi.
Dlaczego jest patronką osób starszych?
Całe jej życie i działalność koncentrowały się na pomocy seniorom, kalekom i ubogim, którzy często pozostawali bez wsparcia rodziny i społeczeństwa.
Kiedy Kościół ogłosił ją świętą?
Beatyfikował ją papież Pius XII w 1958 roku, a kanonizacji dokonał papież Paweł VI w 1975 roku.
Jeśli treść była dla Ciebie pomocna, możesz wesprzeć dalszy rozwój strony.








