święta Berta z Blangy - Imiona świętych i błogosławionych

Berta

Jest to imię żeńskie pochodzenia germańskiego, wywodzące się od przymiotnika beraht ‘lśniący, błyszczący’. Pierwotnie zdrobnienie od imion z takim pierwszym lub drugim członem, na przykład Bertylda, Amalberta, Bertrada, Adalberta. W Polsce zapisywane co najmniej od XIII wieku, w formach Berta, Berchta, Breta i ze zdrobnieniem Bretka. Imię to częściej występuje na Śląsku.

Odpowiedniki obcojęzyczne: łac. Berta, Bertha, ang. Bertha, fr. Berthe, niem. Berta

św. Berta z Blangy

mniszka

Wspomnienie w Martyrologium Romanum:

4 lipca

Życiorys św. Berty z Blangy

Święta Berta jest postacią mało znaną. Wiemy, że była fundatorką i pierwszą ksienią klasztoru w Blangy (Francja, niedaleko Arras). Późny żywot mówi, że jej ojcem był jakiś hrabia Rygobart, a mężem Zygfryd. Byli szczęśliwym małżeństwem i mieli pięć córek.

Gdy Berta owdowiała, około 686 roku założyła klasztor, do którego się schroniła razem z dwoma najstarszymi córkami – Gertrudą i Deotilą. Pod koniec życia miała zrezygnować z przełożeństwa i przez pewien czas przebywać w rekluzji. Zmarła około 725 roku. Podczas najazdów normandzkich jej relikwie przeniesiono do Erstein pod Strasburgiem, ale później wróciły do opactwa w Blangy.

Modlitwa do św. Berty z Blangy

Boże, Ty co roku dajesz nam radość ze wspomnienia świętej Berty, spraw, abyśmy ją naśladowali, prowadząc życie prawdziwie chrześcijańskie. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.