św. Salomea z Galilei

Pochodzenie i rodzina

Święta Salomea pochodziła z Galilei w Palestynie (obecnie Izrael). Zgodnie z chrześcijańską tradycją była żoną Zebedeusza i matką dwóch apostołów: Jakuba Starszego oraz Jana Ewangelisty. Jej synowie należeli do najbliższych uczniów Jezusa, dlatego Salomea mogła od samego początku obserwować rozwój Jego działalności. Co ważne, Ewangelie wymieniają ją wśród kobiet, które towarzyszyły Chrystusowi podczas Jego publicznej misji. Oznacza to, że należała do grona wiernych uczennic, które wspierały Jezusa i Jego uczniów.

Salomea w Ewangelii

Imię Salome pojawia się w Ewangelii według św. Marka. Ewangelista wspomina ją wśród kobiet obecnych podczas ukrzyżowania Jezusa: Były tam również niewiasty, które przypatrywały się z daleka. Między innymi Maria Magdalena, Maria, matka Jakuba Mniejszego i Józefa, i Salome (Mk 15,40). Ponadto Salomea była jedną z kobiet, które po szabacie kupiły wonności, aby namaścić ciało Jezusa. W poranek wielkanocny razem z Marią Magdaleną i Marią Kleofasową, udała się do grobu Chrystusa. Tam usłyszała radosną nowinę o Jego Zmartwychwstaniu. Dlatego właśnie zalicza się ją do grona kobiet, które jako pierwsze poznały prawdę o zwycięstwie Jezusa nad śmiercią.

Matka apostołów

Tradycja Kościoła utożsamia świętą Salomeę z anonimową kobietą, którą Ewangelia św. Mateusza określa jako „matkę synów Zebedeusza”. Według tego fragmentu kobieta zwróciła się do Jezusa z prośbą, aby jej synowie zajęli szczególne miejsca w Jego królestwie. Wydarzenie to ukazuje ludzką stronę uczniów Chrystusa. Z jednej strony widzimy matczyną troskę i ambicję, z drugiej zaś stopniowe dojrzewanie do pełnego zrozumienia nauki Jezusa.

Tradycje i legendy o świętej Salomei

W kolejnych wiekach wokół postaci świętej Salomei z Galilei powstało wiele opowieści i legend. Niektóre apokryfy przypisywały jej znaczącą rolę w pierwszych wspólnotach chrześcijańskich. Jednakże Kościół podchodzi do tych przekazów z ostrożnością, ponieważ nie znajdują one potwierdzenia w Piśmie Świętym. Jedna z legend opowiada, że po Wniebowstąpieniu Jezusa Salomea wyruszyła w długą pielgrzymkę misyjną. Podróżowała wraz z chrześcijańskimi towarzyszami, a ostatecznie dotarła do włoskiego Veroli. Tam miała zakończyć swoje życie.

Relikwie i kult

Relikwie świętej Salomei według tradycji znajdują się właśnie w Veroli we Włoszech. Ich odkrycie w średniowieczu wzbudziło wielkie poruszenie wśród wiernych. Z czasem kult świętej rozprzestrzenił się w wielu regionach chrześcijańskiego świata. Jej sanktuaria istniały między innymi w Palestynie, Konstantynopolu, Francji oraz Hiszpanii. W ikonografii święta Salomea przedstawiana jest najczęściej z naczyniem wonności. Symbol ten przypomina o jej obecności przy pustym grobie Jezusa. Nowe Martyrologium Romanum wspomina świętą Salomeę 24 kwietnia razem ze świętą Marią Kleofasową. Przed reformą Kalendarza Rzymskiego w 1969 roku je wspomnienie było obchodzone 22 października.