bł. Klara Bosatta

Błogosławiona Klara Bosatta przyszła na świat 27 maja 1858 roku w Pianello del Lario nad jeziorem Como (Włochy). Na chrzcie otrzymała imię Dina. Była najmłodszym z jedenaściorga dzieci w rodzinie drobnego przedsiębiorcy jedwabniczego. Gdy miała zaledwie trzy lata, straciła ojca. W konsekwencji trudna sytuacja materialna zmusiła ją do podjęcia pracy w przędzalni już w młodym wieku.

Jednak Bóg stopniowo prowadził ją inną drogą. Dzięki staraniom starszej siostry Dina w 1871 roku rozpoczęła naukę u Sióstr Kanosjanek w Gravedonie. Przez sześć lat łączyła edukację z pracą domową. Co ważne, właśnie tam rozbudziło się w niej pragnienie całkowitego oddania się Bogu. Zafascynowała ją duchowość św. Magdaleny de Canossa, streszczona w haśle: Tylko Bóg! Choć zgromadzenie przyjęło ją do nowicjatu w Como, przełożone uznały jej milczącą, kontemplacyjną naturę za zbyt mało aktywną. Wróciła więc do rodzinnego Pianello. To doświadczenie nie stało się jednak porażką, ale otworzyło nowy etap jej powołania.

W tym czasie miejscowy proboszcz, ks. Karol Coppini, założył Pobożny Związek Córek Maryi pod patronatem św. Urszuli i św. Anieli Merici. Wspólnota prowadziła hospicjum dla starszych oraz porzuconych dzieci. Dina początkowo pragnęła życia wyłącznie kontemplacyjnego, jednak z czasem odkryła, że Bóg wzywa ją do czynnej miłości. Dlatego 27 października 1878 roku złożyła śluby zakonne i przyjęła imię Klara (wł. Chiara).

Po śmierci ks. Coppiniego duchowym przewodnikiem wspólnoty został błogosławiony Alojzy (Luigi) Guanella. To właśnie on przekształcił pobożne stowarzyszenie w zgromadzenie Córek Najświętszej Maryi Panny Opatrzności. Równocześnie stał się kierownikiem duchowym siostry Klary. Prowadził ją ku głębokiej kontemplacji Męki Pańskiej oraz ku jeszcze większemu zaangażowaniu w posługę ubogim.

Klara Bosatta ukończyła formację nauczycielską i oddała się wychowaniu sierot z wyjątkową czułością. Ponadto formowała pierwsze postulantki i nowicjuszki. Współsiostry dostrzegały w niej pokój serca, prostotę oraz bezwarunkowe zaufanie Opatrzności. Kiedy w 1886 roku wspólnota przeniosła się do Como, stała się dla domu zakonnego prawdziwym centrum duchowym – dla sióstr, wychowanek, starszych kobiet i ubogich robotnic.

Niestety, jesienią 1886 roku ciężko zachorowała na chorobę płuc. Mimo starań lekarzy jej stan się pogarszał. Przewieziono ją do rodzinnego Pianello, gdzie 20 kwietnia 1887 roku zmarła w opinii świętości, mając zaledwie 28 lat. Proces beatyfikacyjny rozpoczęto w 1912 roku w Como z inicjatywy bł. Alojzego Guanelli. Papież Jan Paweł II zatwierdził dekret o heroiczności jej cnót 1 września 1988 roku, a następnie ogłosił ją błogosławioną 21 kwietnia 1991 roku w Rzymie. Jej ciało spoczywa w Sanktuarium Najświętszego Serca w Como obok ciała bł. Alojzego Guanelli.