postać biblijna
Wspomnienie w Martyrologium Romanum:
29 lipca

Święta Marta z Betanii – patronka gościnności, wiary i codziennej troski
Rodzina z Betanii – bliscy przyjaciele Jezusa
Święta Marta z Betanii była siostrą Marii oraz Łazarza. Cała trójka zamieszkiwała Betanię – niewielką miejscowość położoną na zboczu Góry Oliwnej, zaledwie trzy kilometry od Jerozolimy. Rodzeństwo cieszyło się szacunkiem wśród mieszkańców, a także głęboką przyjaźnią samego Jezusa. Jak podaje Ewangelista Jan: Jezus miłował Martę, jej siostrę i Łazarza (J 11,5).
Podczas swojej działalności w Jerozolimie, Chrystus często unikał miejskiego zgiełku, udając się właśnie do ich domu, gdzie znajdował schronienie, ciszę oraz serdeczne przyjęcie. Marta, jako gospodyni, z oddaniem troszczyła się o codzienne obowiązki i posługi, podczas gdy Maria była skupiona na kontemplacji i słuchaniu słów Mistrza.
Ja mocno wierzę, żeś Ty jest Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat.
Jednak pewnego dnia, zmęczona nadmiarem zajęć, Marta wypowiedziała słowa pełne emocji: Panie, czy Ci to obojętne, że moja siostra zostawiła mnie samą przy posługach? (Łk 10,40). Jezus odpowiedział wtedy z łagodną stanowczością: Marto, Marto, troszczysz się i niepokoisz o wiele, a potrzeba mało albo tylko jednego (Łk 10,41–42). Mimo tej sceny, to właśnie Marta – w chwili śmierci Łazarza – wypowiedziała jedno z najpiękniejszych wyznań wiary w Nowym Testamencie: Ja mocno wierzę, żeś Ty jest Mesjasz, Syn Boży, który miał przyjść na świat (J 11,27).
Legenda i dziedzictwo świętej Marty
Z biegiem czasu historia Marty z Betanii przybrała legendarny charakter. Według przekazów, po zmartwychwstaniu Chrystusa została wraz z Marią i Łazarzem wypędzona przez wrogów chrześcijaństwa i dotarła łodzią do Marsylii. Tam, w pobliżu miasta, miała założyć klasztor, w którym prowadziła życie w ascezie i dziewiczej czystości przez kolejne trzy dekady. Niektóre źródła podkreślają, że wspólnota Marty stała się fundamentem chrześcijaństwa w regionie Prowansji.
Symbolika i kult świętej
W sztuce sakralnej Marta często ukazywana jest z kluczami u pasa i kuchenną łyżką – symbolami gospodarstwa domowego oraz odpowiedzialności. Czasem towarzyszy jej także smok lub demon, którego prowadzi na smyczy i kropi wodą święconą – jako znak zwycięstwa nad złem. Wspólne przedstawienia z Marią i Łazarzem często ukazują całą trójkę w łodzi, symbolizującej ich podróż i misję.
Zgodnie z najnowszym Martyrologium Romanum, Kościół katolicki wspomina św. Martę z Betanii, a także św. Marię i św. Łazarza z Betanii, w dniu 29 lipca.
Patronat
Święta Marta z Betanii jest patronką życia domowego, kucharek, kucharzy, gospodyń domowych, służących, pokojówek, praczek, pomocnic domowych, oberżystów, właścicieli hoteli, właścicieli zajazdów, rzeźbiarzy, malarzy; wzywana w przypadku krwotoku, patronka umierających.
Czego uczy nas św. Marta z Betanii dziś?
Święta Marta z Betanii nie była zakonnicą ani mistyczką, ale zwykłą kobietą, która żyła w rodzinie i prowadziła dom. To znak, że świętość jest możliwa także w zwykłej, codziennej rzeczywistości. Marta przypomina nam, że nawet najprostsze czynności takie jak gotowanie, sprzątanie, czy pomoc innym mogą mieć wymiar duchowy, jeśli wypływają z miłości. Uczmy się od św. Marty gościnności, empatii i otwartego serca na drugiego człowieka.
Modlitwa do św. Marty z Betanii
Wszechmogący, wieczny Boże, Twój Syn przyjął gościnę w domu świętej Marty, spraw za jej wstawiennictwem, abyśmy z wiarą usługując Chrystusowi w naszych braciach, zasłużyli na przyjęcie do Twojego domu. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.















