św. Męczennicy Scylitańscy (12 osób)

męczennicy

Wspomnienie w Martyrologium Romanum:

17 lipca

Święci Męczennicy Scylitańscy

Święci męczennicy scylitańscy biorą swoją nazwę od Scillium, nie zidentyfikowanej dotąd miejscowości w Numidii (Afryka Północna), z której pochodzili. Do tej grupy męczenników należą:

1. Sperat z Scylium,
2. Nartzal z Scylium,
3. Cittynus z Scylium,
4. Donata z Scylium,
5. Westia z Scylium,
6. Sekunda z Scylium,
7. Weturiusz z Scylium,
8. Feliks z Scylium,
9. Akwilin z Scylium,
10. Letancjusz z Scylium,
11. Januaria z Scylium,
12. Generoza z Scylium.

Zachowały się Akta przedstawiające proces i męczeństwo, które miało miejsce 17 lipca 180 r. w Kartaginie. Akta te są najstarszym świadectwem chrześcijaństwa afrykańskiego, a zarazem najstarszym łacińskim tekstem chrześcijańskim. Mamy w nich ponadto wzmiankę o łacińskim tłumaczeniu ksiąg biblijnych. Męczenników uznano za protomartyres (pierwszych męczenników) Kościołów afrykańskich. Wiktor z Wity wspomina, że w Kartaginie wybudowano ku ich czci bazylikę. Św. Augustyn przemawiał w niej kilka razy. Kult męczenników rozszerzył się później na cały Zachód.

Akta Męczenników Scylitańskich ze 180 roku

Za powtórnego konsulatu Presensa, a pierwszego konsulatu Klaudiana, dnia 17 lipca [180 r.] doprowadzono do sali sądowej w Kartaginie: Speratusa, Narsalusa, Cittinusa, Donatę, Sekundę i Westię.

 Prokonsul Saturnin rzekł: Możecie sobie zasłużyć na pobłażliwość naszego pana, cesarza, jeśli odzyskacie zdrowy rozsądek.

Speratus rzekł: Nigdy nie popełniliśmy nie złego, nie współdziałaliśmy w żadnej zbrodni, nikomu nie złorzeczyliśmy, przeciwnie, nawet dziękowaliśmy (Bogu), gdy nas źle traktowano; dlatego szanujemy również naszego cesarza.

Prokonsul Saturnin rzekł: My też jesteśmy ludźmi religijnymi i prosta jest nasza religia; przysięgamy na geniusza naszego pana, cesarza, oraz modlimy się o pomyślność dla niego; i wy zatem powinniście tak samo czynić.

Speratus rzekł: Jeśli mnie spokojnie wysłuchasz, zdradzę ci tajemnicę prostoty.

Saturnin rzekł: Skoro już zaczynasz się źle wyrażać o naszej religii, nie będę cię słuchał; raczej przysięgnij na geniusza naszego pana, cesarza.

Speratus rzekł: Nie znam żadnego władcy tego świata; służę Bogu, którego nikt z ludzi nie widział ani własnymi oczami widzieć nie może; nie popełniłem kradzieży, przeciwnie, jeśli cokolwiek kupuję, płacę, bo uznaję mego Pana, Króla królów i Władcę wszystkich ludów.

Prokonsul Saturnin rzekł do pozostałych: Porzućcie te swoje wierzenia.

Speratus rzekł: Wierzy się źle, gdy się popełnia mężobójstwo i składa fałszywe świadectwo.

Prokonsul Saturnin rzekł: Nie bądźcie szaleńcami.

Cittinus rzekł: Nikogo się nie boimy oprócz Pana Boga naszego, który jest w niebiosach.

Donata rzekła: Cesarza należy czcić jako cesarza, ale bać się trzeba tylko Boga.

Westia rzekła: Jestem chrześcijanką.

Sekunda rzekła: Chcę pozostać, czym jestem.

Prokonsul Saturnin rzekł do Speratusa: Trwasz nadal przy chrześcijaństwie?

Speratus rzekł: Jestem chrześcijaninem. Wraz z nim wszyscy oświadczyli to samo.

Prokonsul Saturnin rzekł: Czy może chcecie czasu do namysłu?

Speratus rzekł: W sprawie tak słusznej nie potrzebujemy się namyślać.

Prokonsul Saturnin rzekł: Co tam macie w tej waszej torbie?

Speratus rzekł: Pisma i listy Pawła, męża sprawiedliwego.

Prokonsul Saturnin rzekł: Dam wam 30 dni do namysłu.

Speratus rzekł powtórnie: Jestem chrześcijaninem. Potwierdzili to zgodnie również wszyscy inni.

Prokonsul Saturnin odczytał z tabliczki wyrok: Speratus, Narsalus, Cittinus, Denata, Westia, Sekunda i inni, którzy zeznali, że żyją na sposób chrześcijański, zostają skazani na ścięcie, ponieważ odrzucili przyznaną im możność powrotu do obyczajów rzymskich i uparcie trwali na swym stanowisku.

Speratus rzekł: Bogu niech będą dzięki.

Narsalus rzekł: Jeszcze dziś będziemy w niebie, jako męczennicy; Bogu dzięki.

Prokonsul Saturnin polecił woźnemu ogłosić: Nakazałem odprowadzić Speratusa, Narsalusa, Cittinusa, Weturiusza, Feliksa, Akwilinusa, Letancjusza, Januarię, Generozę, Westię, Donatę i Sekundę.

Wszyscy oni rzekli: Bogu niech będą dzięki. I zaraz zostali ścięci za imię Chrystusa.

Źródło: M. Michalski, Antologia literatury patrystycznej, t. 1, Warszawa 1975, s. 137-138.

Modlitwa do św. Męczenników Scylitańskich

Wszechmogący, wieczny Boże, z Twoją pomocą święci męczennicy scylitańscy aż do śmierci walczyli w obronie wiary, spraw za ich wstawiennictwem, abyśmy z miłości ku Tobie cierpliwie znosili wszelkie przeciwności i ze wszystkich sił dążyli do Ciebie, bo Ty jesteś prawdziwym życiem. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

Galeria zdjęć