św. Męczennicy z Dokkum (11 osób)

Święci Męczennicy z Dokkum to grupa męczenników, na czele której stał biskup św. Eoban, który towarzyszył św. Bonifacemu w wyprawie misyjnej do Fryzji. 5 czerwca 754 roku w pobliżu Dokkum misjonarze zostali napadnięci i zabici. Eoban poniósł śmierć męczeńską razem z Bonifacym i jego towarzyszami. Według tradycji odrąbano mu głowę, której później już nie odnaleziono. Ciało Eobana, podobnie jak doczesne szczątki innych męczenników, przeniesiono najpierw do Fuldy, a następnie do Erfurtu.

Tradycja pisemna nie jest zgodna co do pełnej liczby zamordowanych. Wspomina się jeszcze czterdziestu jeden albo czterdziestu czterech anonimowych towarzyszy. Z imienia znamy jednak tylko dziesięciu męczenników, którzy występują obok Eobana.

Byli to:

Adalariusz, Wintrug i Gualteriusz – kapłani;

Amund, Sewibald i Bosa – diakoni;

Wakkar, Gundekar, Ellur i Atewulf – mnisi.

Martyrologium Romanum wspomina ich  5 czerwca słowami: W Dokkum, we Fryzji, w dzisiejszej Holandii, świętego Eobana, biskupa, Adalariusza i dziewięciu towarzyszy, męczenników, którzy otrzymali koronę razem ze świętym Bonifacym w tej samej chwalebnej walce.

Kult Eobana rozwijał się szczególnie w Fuldzie i Erfurcie. W Fuldzie zachowano pamięć o przybyciu jego relikwii, natomiast w Erfurcie czczono go wraz ze św. Adalariuszem. Szczątki obu odnaleziono w 1154 roku podczas odbudowy kościoła klasztornego. Dawniej wspominano translację ich relikwii 26 lipca, a odnowione kalendarze i martyrologia łączą pamięć Eobana oraz jego towarzyszy z dniem męczeństwa św. Bonifacego, czyli z dniem 5 czerwca.