św. Mederyk z Autun

Święty Mederyk pochodził z okolic Autun w Burgundii (Francja). Według żywota spisanego dopiero kilka stuleci po jego śmierci już jako młody człowiek wstąpił do klasztoru św. Marcina z Tours w Autun, gdzie z czasem został wybrany opatem. Późna tradycja przypisuje mu surowe życie ascetyczne, wielką pokorę i liczne cuda, ale szczegóły te należy traktować ostrożnie.

Gdy jego sława zaczęła rosnąć, Mederyk miał szukać samotności poza klasztorem. Według tradycji próbował nawet zrezygnować z godności opackiej i oddalić się na pustkowie, lecz został wezwany do powrotu. W podeszłym wieku opuścił Autun i wraz z mnichem Frodulfem udał się w stronę Paryża, chcąc nawiedzić groby św. Dionizego i św. Germana.

Na obrzeżach miasta zamieszkał w pobliżu oratorium Saint-Pierre-des-Bois, gdzie prowadził życie pustelnicze. Zmarł około 700 roku. Jego grób szybko stał się miejscem kultu, a w 884 roku dokonano uroczystego podniesienia relikwii. Z czasem dawne oratorium zaczęto nazywać Saint-Merri – od francuskiej formy imienia świętego. Dzisiejszy kościół Saint-Merri w Paryżu zachowuje pamięć o jego obecności w tym miejscu.

Martyrologium Romanum wspomina św. Mederyka jako kapłana i opata z Autun, który zamieszkał w celi niedaleko Paryża. Jego kult był szczególnie żywy w stolicy Francji, gdzie tradycyjnie uważano go za patrona prawego brzegu Sekwany. W pobożności ludowej wzywano go także przy chorobach jelit.