św. Oportuna

Przeorysza o surowym życiu i wielkim sercu

Święta Oportuna żyła w VIII wieku na terenach dzisiejszej Normandii we Francji. Urodziła się na początku stulecia w zamku w Exmes, w diecezji Séez, w rodzinie głęboko zakorzenionej w chrześcijańskiej tradycji. Była siostrą św. Chrodeganga, biskupa Séez. Już w młodości wybrała drogę życia zakonnego. Wstąpiła do klasztoru benedyktynek w Almenêches, gdzie przeoryszą była jej ciotka. Pod jej duchowym przewodnictwem Oportuna wzrastała w modlitwie, dyscyplinie i umiłowaniu życia wspólnotowego. Kiedy po latach ciotka zmarła, wspólnota powierzyła jej urząd przeoryszy.

Jako przełożona klasztoru Oportuna wyróżniała się niezwykłą konsekwencją w praktykowaniu reguły benedyktyńskiej. Prowadziła życie skromne i wymagające, jednak jednocześnie pełne troski o współsiostry. Dzięki temu szybko zdobyła autorytet duchowy. Źródła podkreślają jej umiłowanie ubóstwa, modlitwy i wstrzemięźliwości. Co więcej, potrafiła podejmować roztropne decyzje i rozwiązywać trudne sytuacje w duchu ewangelicznej sprawiedliwości.

Jedna z zachowanych legend opowiada o chłopie, który ukradł klasztorowi osła i uparcie zaprzeczał swojej winie. Oportuna nie próbowała dochodzić sprawiedliwości siłą. Zamiast tego powierzyła sprawę Bogu. Następnego dnia pole złodzieja miało zostać cudownie zasiane solą. Przerażony rolnik oddał zwierzę i przekazał swoje pole zakonnicom. Historia ta, choć symboliczna, pokazuje, jak silną wiarę przypisywali jej współcześni.

Tragiczna śmierć brata

Najboleśniejszym wydarzeniem w życiu Oportuny okazała się śmierć jej brata, biskupa Chrodeganga z Séez. W bliżej nieokreślonym roku został on zamordowany w miejscowości Nonant podczas powrotu z Rzymu. Oportuna osobiście dopilnowała jego pochówku w klasztorze w Almenêches. Niedługo później relikwie biskupa przeniesiono jednak do L’Isle-Adam niedaleko Paryża. Biograf świętej zapisał, że przeorysza bardzo przeżyła tę tragedię. Kilka miesięcy później, wyczerpana chorobą i żałobą, zmarła 22 kwietnia około 770 roku.

Relikwie i rozwój kultu św. Oportuny

Najważniejszym źródłem o jej życiu pozostaje Vita napisana około 890 roku przez Adelhelmusa, biskupa Séez. Dzieło to opisuje liczne cuda przypisywane jej wstawiennictwu. W czasie najazdów Normanów relikwie świętej przeniesiono dla bezpieczeństwa do regionu paryskiego. Najpierw spoczęły w Moussy-le-Neuf, a następnie w Senlis. W późniejszych wiekach część relikwii trafiła również do Paryża oraz innych ośrodków kultu. Jej sława rosła szczególnie w Normandii i okolicach Paryża. Co istotne, za panowania Karola Łysego wzniesiono kościół dedykowany świętej Oportunie.

Pamięć o świętej

Kult Oportuny przetrwał przez wieki, a jej postać pozostaje ważna dla tradycji benedyktyńskiej. Do dziś pamięć o niej podtrzymują benedyktynki związane z dawnym klasztorem w Almenêches. Jej wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 22 kwietnia – w diecezjach Séez, Meaux i Paryża oraz 22 czerwca – w mieście Argentan.