zakonnica, męczennica
Wspomnienie w Martyrologium Romanum:
1 sierpnia

Życiorys bł. Sergii od Matki Bożej Bolesnej
Błogosławiona siostra Sergia od Matki Bożej Bolesnej (w świecie Julia Rapiej) należy do grona jedenastu Męczenniczek z Nowogródka. Nie szukała wielkich czynów, a jednak jej ciche życie stało się świadectwem odwagi i wiary.
Urodziła się 18 sierpnia 1900 roku we wsi Rogożyna na ziemiach polskich. Już od najmłodszych lat jej życie stopniowo dojrzewało ku całkowitemu oddaniu się Bogu. Do Zgromadzenia Sióstr Najświętszej Rodziny z Nazaretu (nazaretanek) przyjęto ją 25 grudnia 1922 roku, co miało wymowę głęboko symboliczną i podkreślało jej duchowe powołanie. Nowicjat odbyła w Grodnie, skąd po roku została skierowana – wraz z innymi siostrami – do Stanów Zjednoczonych, aby tam kontynuować formację zakonną.
Pierwsze śluby zakonne złożyła 17 kwietnia 1926 roku w Des Plaines i przyjęła imię Maria Sergia. Natomiast profesję wieczystą złożyła 16 kwietnia 1932 roku w Filadelfii. Wówczas przyjęła tytuł duchowy, który nawiązywał bezpośrednio do tajemnicy Matki Bożej Bolesnej. Przed powrotem do Europy była wielokrotnie ostrzegana przez współsiostry, ponieważ coraz wyraźniej rysowało się widmo nadchodzącej wojny. Jednak jej odpowiedź pozostawała niezmienna i pełna wewnętrznej odwagi:
Tego się nie boję, bo nie mam nic innego, co mogłabym dać Panu Jezusowi za Jego miłość, dlatego pragnę oddać Mu swoje życie i męczeństwa też się nie boję.
W 1933 roku wróciła do Polski i rozpoczęła posługę w klasztorze w Nowogródku (obecnie na terenie Białorusi), gdzie siostry nazaretanki prowadziły intensywną działalność edukacyjną, wychowawczą i duchową. Siostrze Marii Sergii powierzano przede wszystkim proste prace domowe – pomagała w kuchni klasztornej, a w czasie wojny angażowała się również w prace na rzecz gospodarstwa. Właśnie w tej cichej i codziennej służbie ujawniała się jednak jej niezwykła głębia duchowa.
Charakteryzowała ją bowiem szczególna miłość do Najświętszej Maryi Panny, o której mówiła z czułością, pokojem serca i autentyczną pasją. Jej postawa była zauważana przez otoczenie i głęboko poruszała tych, którzy mieli z nią kontakt. W związku z tym jej obecność wywierała silny, choć dyskretny wpływ na innych. Wymownym świadectwem tego „ukrytego apostolatu” stały się słowa jednego z wiernych: Jak ta siostra przejdzie obok mnie, to mnie się wówczas żyć chce i wraca do mnie równowaga duchowa, a myślałem o tym, aby już raz to życie zakończyć.
Dlatego też siostra Maria Sergia zaczęła być nazywana ukrytym skarbem Nazaretu – osobą emanującą łagodnością, pokojem serca i wewnętrzną siłą, która podnosiła innych na duchu bez użycia słów.
Jej ziemskie życie zostało brutalnie przerwane 1 sierpnia 1943 roku, kiedy została zamordowana przez gestapo wraz z dziesięcioma współsiostrami w pobliżu Nowogródka. Ofiara jej życia była odpowiedzią na dramatyczną sytuację mieszkańców miasta, których siostry starały się chronić zarówno duchowo, jak i fizycznie.
Beatyfikacja Męczenniczek z Nowogródka, w tym siostry Marii Sergii od Matki Bożej Bolesnej, odbyła się 5 marca 2000 roku w Rzymie. Uroczystościom przewodniczył Ojciec Święty Jan Paweł II. W Polsce ich liturgiczne wspomnienie przypada na dzień 4 września, natomiast Martyrologium Romanum wymienia błogosławione nazaretanki w dniu ich narodzin dla nieba (dies natalis), czyli 1 sierpnia.
Modlitwa do bł. Sergii od Matki Bożej Bolesnej
Boże, nasz Ojcze, Twój Syn, Jezus, powiedział, że nie ma większej miłości niż oddać życie za drugiego człowieka. Siostra Maria Sergia dobrowolnie wybrała śmierć, by ratować braci, a Ty przyjąłeś jej ofiarę; prosimy, abyś przez jej wstawiennictwo usłyszał nasze prośby, które do Ciebie zanosimy. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.


