Święty Wilbert z Gembloux – rycerz i mnich benedyktyński

Wilbert

Jest to imię pochodzenia germańskiego, złożone z członów: will- // wil- ‘wola’ i -bert(h) // -brecht // -precht ‘jasny, błyszczący, wspaniały’. Czasem mieszało się ono z bliskoznacznym imieniem Wibert. Forma Guilbert jest wynikiem romanizacji imienia.

Odpowiedniki obcojęzyczne: łac. Wilbertus, Vilbertus, ang. Willbert, Willebert, niem. Wilbert, fr. Guilbert, Guilbart, wł. Guilberto, Vilberto

św. Wilbert z Gembloux

mnich

Wspomnienie w Martyrologium Romanum:

23 maja

św. Wilbert z Gembloux (koniec IX w.–962)

Św. Wilbert z Gembloux, znany także jako Guilbert lub Guibertus, przeszedł drogę od życia rycerskiego do monastycznej ciszy. Z własnego majątku ufundował opactwo w Gembloux, a potem sam został mnichem w Gorze, gdzie zmarł w 962 roku.

Życiorys św. Wilberta z Gembloux

Święty Wilbert z Gembloux urodził się pod koniec IX wieku w rodzinie szlacheckiej we Francji. Początkowo związał swoje życie ze służbą wojskową i brał udział w wyprawach zbrojnych. Z czasem jednak porzucił drogę rycerza, szukając życia bardziej skupionego na Bogu, pokucie i modlitwie.

Około 945 roku ofiarował swój majątek Kościołowi i założył opactwo benedyktyńskie w Gembloux, na terenie dzisiejszej Belgii. Następnie sam wstąpił do klasztoru w Gorze koło Metzu, jednego z ważnych ośrodków odnowy benedyktyńskiej w Lotaryngii. Choć pragnął życia ukrytego, kilkakrotnie wracał do Gembloux, aby bronić praw fundacji, którą powołał do istnienia.

Martyrologium Romanum wspomina go jako mnicha, który porzucił życie wojskowe, przyjął dyscyplinę monastyczną i na własnej ziemi zbudował klasztor, po czym usunął się do opactwa Gorze. Zmarł tam w 962 roku śmiercią naturalną. Jego szczątki przeniesiono później do rodzinnego Gembloux, gdzie cieszył się żywym kultem.

Patronat

Święty Wilbert z Gembloux jest patronem opactwa Gembloux, Mont-Saint-Guibert w Belgii.

Czego uczy nas św. Wilbert z Gembloux dziś?

Św. Wilbert z Gembloux pokazuje, że nawrócenie nie zawsze oznacza ucieczkę od odpowiedzialności. Porzucił życie rycerskie i wybrał klasztor, ale nie zapomniał o dziele, które założył. Uczy, że duchowa przemiana powinna prowadzić nie tylko do modlitwy, lecz także do troski o dobro, które zostało nam powierzone.

Modlitwa do św. Wilberta z Gembloux

Boże, tylko Ty jesteś święty i bez Ciebie nikt nie jest dobry, spraw za wstawiennictwem świętego Wilberta, mnicha, abyśmy prowadzili życie prawdziwie chrześcijańskie i mogli oglądać Twoją chwałę w niebie. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.