św. Piotr z Anagni

Święty Piotr z Anagni urodził się około 1030 roku w Salerno (Włochy), w rodzinie wywodzącej się z książąt longobardzkich. Wcześnie stracił rodziców i jeszcze jako chłopiec trafił do benedyktyńskiego klasztoru św. Benedykta, gdzie otrzymał wykształcenie oraz przygotowanie do życia duchownego.

Jego zdolności dostrzegł kardynał Hildebrand, późniejszy papież Grzegorz VII. Piotr został kapelanem papieża Aleksandra II, a w 1062 roku objął biskupstwo w Anagni. Nowy pasterz zaangażował się w reformę życia kościelnego. Przede wszystkim przywracał dyscyplinę wśród duchowieństwa, bronił dóbr diecezji i dążył do odnowienia życia wspólnotowego kapłanów. Zdecydowane działania przyniosły dobre owoce, choć przysporzyły mu również przeciwników. Biskup Piotr pełnił także misje powierzane mu przez papieży, między innymi udał się jako legat do cesarza bizantyjskiego Michała VII. Tradycja łączy go również z pierwszą wyprawą krzyżową.

Po czterdziestu trzech latach posługi biskupiej zmarł 3 sierpnia 1105 roku. Jego przyjaciel i współpracownik, św. Bruno z Segni, odprawił uroczystości pogrzebowe i spisał żywot zmarłego, który jednak nie zachował się do naszych czasów. Papież Paschalis II kanonizował Piotra 4 czerwca 1110 roku. Martyrologium Romanum wspomina jego wierność życiu monastycznemu, gorliwość pasterską oraz ukończenie budowy katedry w Anagni.