św. Teodot z Ancyry

Święty Teodot z Ancyry jest wspominany w grupie Męczenników z Ancyry. Według tradycji hagiograficznej Teodot był żonatym oberżystą żyjącym w czasie panowania cesarza Dioklecjana. Choć miał żonę, prowadził życie bardzo powściągliwe i religijne, a swoją gospodę wykorzystywał jako miejsce pomocy prześladowanym chrześcijanom. Udzielał im schronienia, wspierał tych, którzy uciekali w góry, oraz potajemnie zbierał ciała zabitych wiernych, aby zapewnić im chrześcijański pochówek. Kupował też pszenicę i piekł chleb, który najpierw ofiarował Bogu, a następnie ubogim. Czynił tak, ponieważ namiestnik Ancyry wydał rozkaz, aby żywność sprzedawana chrześcijanom była skrapiana winem ofiarowanym bożkom. Dlatego Teodor udawał się też do więźniów, zachęcają uwięzionych tam chrześcijan do wiary w Chrystusa i rozdawał im przygotowaną żywność.

Pewnego razu zobaczył w więzieniu siedem dziewic, z których jedna o imieniu Tekusa, była jego ciotką. Po męczeńskiej śmierci kobiet, następnej nocy, Tekusa ukazała się św. Teodotowi z Ancyry prosząc by zabrał jej ciało i pochował po chrześcijańsku. Teodot wydobył ciała męczennic z jeziora i zatroszczył się o ich chrześcijański pochówek. Za swój czyn został aresztowany. Stojąc przed namiestnikiem odważnie wyznał wiarę w Chrystusa. Po wielu torturach został ścięty mieczem 7 czerwca 303 lub 304 roku. Według niektórych źródeł zanim św. Teodot skłonił głowę przed katem, wypowiedział te słowa: Oby moja krew była ostatnią, która zostanie przelana. Jego pragnienie się spełniło, ponieważ wkrótce po jego śmierci prześladowania w Azji dobiegły końca.

Nowe Martyrologium Romanum wspomina Teodota z Ancyry 18 maja razem z dziewicami, męczennicami z Ancyry. Natomiast w tradycji wschodniej jest wspominany 7 czerwca.