św. Joanna Beretta Molla

Dzieciństwo i rodzinny dom

Święta Joanna Beretta Molla urodziła się 4 października 1922 roku w Magencie niedaleko Mediolanu (Włochy). Przyszła na świat w licznej, głęboko wierzącej rodzinie Alberta Beretty i Marii De Micheli. W domu, w którym dorastała, codzienna modlitwa, udział we Mszy Świętej i wzajemna troska tworzyły naturalny rytm życia. To właśnie tam nauczyła się, że wiara nie ogranicza się do słów, lecz przenika codzienne wybory, obowiązki i relacje. W 1925 roku rodzina przeprowadziła się do Bergamo. 14 kwietnia 1928 roku Joanna przystąpiła do pierwszej Komunii świętej mając zaledwie 5 lat. Natomiast w wieku 8 lat przyjęła sakrament bierzmowania. Joanna uczyła się gry na pianinie, a jednocześnie chętnie obcowała z naturą. Już jako dziewczynka wyróżniała się wrażliwością, pogodą ducha i otwartością na innych.

Młodość i dojrzewanie wiary

W kolejnych latach Joanna uczyła się w różnych szkołach. Ważną rolę odegrały w jej życiu Siostry Kanoniczki oraz Siostry Świętej Doroty. To właśnie wtedy dojrzewała w niej coraz głębsza relacja z Bogiem. W 1934 roku zapisała się do Akcji Katolickiej, w której uczyła się chrześcijańskiej działalności, modlitwy i ofiary. Szczególnym momentem okazały się rekolekcje w 1938 roku, po których zaczęła jeszcze świadomiej traktować życie duchowe jako centrum swojej codzienności.

Jednocześnie nie była osobą zamkniętą ani surową. Lubiła muzykę, malowanie i piękno świata. Myślała o przyszłości z rozmachem, ale też z wielką odpowiedzialnością. Marzyła o życiu misyjnym i chciała całkowicie oddać się służbie Chrystusowi. Jej zdrowie nie było jednak na tyle mocne, by mogła realizować to pragnienie w formie, o jakiej początkowo myślała.

Trudne doświadczenia i wybór drogi życia

W czasie II wojny światowej życie Joanny naznaczyły bolesne wydarzenia. W 1942 roku rozpoczęła studia medyczne, lecz właśnie wtedy, w odstępie zaledwie kilku miesięcy, straciła oboje rodziców. To doświadczenie mogło ją załamać, jednak stało się dla niej czasem jeszcze głębszego zawierzenia Bogu.

W tym samym okresie z wielkim zaangażowaniem działała w Akcji Katolickiej oraz w Stowarzyszeniu św. Wincentego a Paulo. Prowadziła katechezy dla dziewcząt, pomagała potrzebującym i coraz wyraźniej odkrywała, że chce służyć ludziom nie tylko duchowo, lecz także zawodowo. Dlatego studia medyczne traktowała nie jako drogę do kariery, ale jako formę odpowiedzialnej służby człowiekowi.

Studia i praca lekarska

Joanna Beretta Molla studiowała najpierw w Mediolanie, a następnie w Pawii. W 1949 roku uzyskała dyplom z medycyny i chirurgii. Wkrótce potem otworzyła klinikę w Mesero koło Magenty. Z czasem wyspecjalizowała się w pediatrii i podjęła praktykę lekarską w Mediolanie. Jako lekarka była kompetentna, sumienna i uważna. Szczególną troską otaczała dzieci, matki, osoby starsze i ubogie rodziny. Nie oddzielała pracy od wiary. Przeciwnie, widziała w swojej profesji konkretne powołanie do czynienia dobra. Dzięki temu pacjenci zapamiętali ją nie tylko jako dobrego specjalistę, lecz także jako kobietę delikatną, empatyczną i prawdziwie oddaną drugiemu człowiekowi.

Miłość, narzeczeństwo i małżeństwo

Choć przez długi czas myślała o życiu zakonnym i misjach, ostatecznie odkryła, że Bóg wzywa ją do małżeństwa. W 1951 roku po raz pierwszy spotkała inżyniera Piotra Mollę. Ich bliższa relacja rozwinęła się kilka lat później i szybko przerodziła się w głęboką, dojrzałą miłość.

Joanna i Piotr budowali swoją więź na wierze, wzajemnym szacunku i wspólnej wizji rodziny. Zaręczyli się 11 kwietnia 1955 roku, a ślub zawarli 24 września 1955 roku. Na krótko przed ślubem Joanna pisała do narzeczonego, że chciałaby, aby ich dom stał się jakby wieczernikiem zjednoczonym wokół Jezusa. Te słowa najlepiej pokazują, czym było dla niej małżeństwo: nie tylko wspólnym życiem, lecz także wspólną drogą do świętości.

Życie rodzinne i codzienność

Małżonkowie żyli intensywnie, a jednocześnie z radością. Pracowali, wychowywali dzieci i starali się spędzać ze sobą jak najwięcej czasu. Chodzili po górach, jeździli na nartach, lubili koncerty i teatr. Joanna interesowała się modą, dbała o wygląd i prowadziła samochód, co w tamtych czasach wśród kobiet nie było oczywistością. Ich rodzina szybko się powiększała. W 1956 roku urodził się Piotr Ludwik, w 1957 roku Maria Zyta, a w 1959 roku Laura. Joanna z czułością i odpowiedzialnością łączyła obowiązki matki, żony i lekarki. Nie idealizowała życia rodzinnego, ale przyjmowała jego trud z miłością i pogodą ducha.

Heroiczna decyzja

W 1961 roku Joanna po raz czwarty zaszła w ciążę. Wkrótce lekarze wykryli u niej włókniaka macicy, który zagrażał zarówno jej życiu, jak i rozwijającemu się dziecku. Sytuacja była bardzo poważna, a ona doskonale rozumiała jej medyczny wymiar, ponieważ sama była lekarzem. Mimo zagrożenia stanowczo prosiła, by ratować dziecko.

Zgodziła się na operację usunięcia włókniaka, ale nie chciała zgodzić się na rozwiązanie, które oznaczałoby odebranie życia nienarodzonemu dziecku. Była świadoma ryzyka, a jednak pozostała wierna swojemu sumieniu, swojej wierze i własnemu rozumieniu godności ludzkiego życia.

Śmierć i narodziny córki

20 kwietnia 1962 roku, w Wielki Piątek, Joanna trafiła do szpitala. Następnego dnia urodziła zdrową córkę, Joannę Emmanuelę. Stan matki jednak gwałtownie się pogarszał. W kolejnych dniach cierpiała coraz bardziej, aż wreszcie zmarła 28 kwietnia 1962 roku. Miała zaledwie 39 lat. Pozostawiła męża i czworo małych dzieci. Dla rodziny, przyjaciół i pacjentów pozostała wzorem kobiety łagodnej, wiernej i odważnej. Jej życie nie zakończyło się wielkim gestem oderwanym od codzienności. Przeciwnie, heroizm Joanny wyrósł z wielu zwykłych, wiernych decyzji podejmowanych dzień po dniu.

Beatyfikacja i kanonizacja

Pamięć o Joannie Beretcie Molli szybko przekroczyła granice jej rodzinnego środowiska. Ludzie widzieli w niej nie tylko kochającą matkę i lekarza z powołania, ale także kobietę świętą. Proces beatyfikacyjny rozpoczął się w 1970 roku. Papież Jan Paweł II beatyfikował ją 24 kwietnia 1994 roku, w Międzynarodowym Roku Rodziny, a dziesięć lat później, 16 maja 2004 roku, kanonizował ją w Rzymie.

Na uroczystości kanonizacyjnej obecni byli jej mąż Piotr oraz najmłodsza córka Joanna Emmanuela, której życie ocaliła. Dziś święta Joanna Beretta Molla cieszy się wielkim kultem na całym świecie. Wierni czczą ją zwłaszcza jako patronkę matek, rodzin, dzieci nienarodzonych oraz lekarzy. Jej relikwie są także w wielu kościołach w Polsce.