bł. Nazareno Lanciotti

Rzym, Subiaco i droga do kapłaństwa

Błogosławiony Nazareno Lanciotti urodził się 3 marca 1940 roku w Rzymie (Włochy), w rodzinie związanej pochodzeniem z Subiaco. W młodości wstąpił do seminarium klasztornego, a 29 czerwca 1966 roku przyjął święcenia kapłańskie dla opactwa terytorialnego Subiaco. Pierwsze lata posługi spędził w Rzymie, gdzie do 1971 roku pracował jako wikariusz w parafii San Giovanni Crisostomo.

Nie zatrzymał się jednak przy znanym i bezpiecznym rytmie duszpasterstwa. Za zgodą swojego biskupa, wyjechał do Brazylii. W 1972 roku zamieszkał w Jauru, w północno-zachodniej części stanu Mato Grosso, blisko granicy z Boliwią. Był to teren ubogi, rozległy i naznaczony przemocą, ale właśnie tam odnalazł miejsce swojej najdłuższej posługi.

Misjonarz w Brazylii

W Jauru ks. Nazareno nie ograniczył się do odprawiania Mszy i sprawowania sakramentów, choć Eucharystia pozostawała centrum jego życia. Wraz z nim rozwijała się parafia pod wezwaniem Matki Bożej Kolumnowej, erygowana 12 października 1976 roku. Powstało też pięćdziesiąt siedem wiejskich wspólnot kościelnych, w których troszczył się o modlitwę, formację i codzienną adorację Najświętszego Sakramentu.

Jego duszpasterstwo szybko nabrało także wymiaru społecznego. Założył przychodnię, która z czasem stała się ważnym szpitalem w regionie. Zorganizował dom dla osób starszych „Niepokalane Serce Maryi”, szkołę dla setek dzieci, którym zapewniał również posiłki, oraz niższe seminarium duchowne. Dzięki temu Ewangelia nie była dla mieszkańców Jauru jedynie słowem głoszonym z ambony, lecz konkretną obecnością przy chorych, dzieciach, rodzinach i samotnych.

Eucharystia, Maryja i Kapłański Ruch Maryjny

Duchowość ks. Lanciottiego wyrastała z Eucharystii i nabożeństwa do Matki Bożej. W 1987 roku wstąpił do Kapłańskiego Ruchu Maryjnego, a rok później został jego dyrektorem krajowym w Brazylii. Od tego czasu podróżował po kraju, prowadząc spotkania modlitewne dla kapłanów i rodzin związanych z Ruchem. Zachęcał także do poświęcenia Niepokalanemu Sercu Maryi, komunii z papieżem, modlitwy różańcowej i życia Ewangelią.

Ta maryjna pobożność nie odrywała go od rzeczywistości. Przeciwnie, dawała mu siłę, by wchodzić w miejsca trudne i ryzykowne. Służył ubogim, bronił młodych i rodzin, a zarazem sprzeciwiał się mechanizmom wyzysku, prostytucji, handlu narkotykami i lokalnej przemocy.

Zamach i jedenaście dni cierpienia

Wieczorem 11 lutego 2001 roku, gdy kończył kolację z kilkoma współpracownikami, do jego domu wtargnęło dwóch zamaskowanych napastników z bronią. Ks. Nazareno został ciężko ranny. Najpierw przewieziono go do szpitala w Cuiabá, a następnie do szpitala syryjsko-libańskiego w São Paulo. Zmarł 22 lutego 2001 roku, po jedenastu dniach agonii, mając 61 lat.

Kościół uznał, że nie była to przypadkowa przemoc ani nieudany rabunek. Zabójstwo miało charakter zaplanowany, a jego praca duszpasterska była niewygodna dla systemu zbudowanego na przemocy i wyzysku. Równie ważne dla procesu beatyfikacyjnego okazało się świadectwo samej ofiary, bowiem w dniach między zamachem a śmiercią ks. Lanciotti przebaczył swoim zabójcom.

Błogosławiony męczennik

Reputacja męczeństwa pojawiła się niemal natychmiast po jego śmierci. W pamięci wiernych pozostał jako kapłan, który nie uciekł od ludzi powierzonych jego trosce, nawet gdy jego obecność stawała się niebezpieczna. 14 kwietnia 2025 roku papież Franciszek zatwierdził dekret o jego męczeństwie, a papież Leon XIV zatwierdził celebrację beatyfikacyjną na 13 czerwca 2026 roku w Jauru.

Beatyfikacja bł. Nazareno Lanciottiego miała miejsce 13 czerwca 2026 roku w Jauru, Mato Grosso w Brazylii, za pontyfikatu papieża Leona XIV. Uroczystości przewodniczył kard. João Braz de Aviz, prefekt emeryt Dykasterii ds. Instytutów Życia Konsekrowanego i Stowarzyszeń Życia Apostolskiego.