bł. Antonin Bajewski
Wspomnienie w Martyrologium Romanum:
8 maja
Wspomnienie liturgiczne w Polsce:
12 czerwca
Życiorys bł. Antonina Bajewskiego
Młodość w Wilnie i rozeznanie powołania
Błogosławiony Antonin Bajewski urodził się 17 stycznia 1915 roku w Wilnie należącym do Imperium Rosyjskiego, dziś stolicy Litwy. Na chrzcie otrzymał imiona Jan Eugeniusz. Dorastał w polskiej rodzinie Jana i Anieli z Wińkowskich. Od dzieciństwa związany był z rodzinnym miastem. Tam przyjął chrzest, uczył się i dojrzewał do decyzji o kapłaństwie. Po zdaniu matury w 1933 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Wilnie. Początkowo myślał o kapłaństwie diecezjalnym, jednak coraz mocniej pociągało go życie zakonne. Ostatecznie opuścił seminarium i wybrał drogę franciszkańską.
Franciszkanin konwentualny i kapłan
17 sierpnia 1934 roku przybył do Niepokalanowa i wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych. Po przyjęciu habitu otrzymał imię zakonne Antonin. W Niepokalanowie odbył nowicjat, a następnie kontynuował formację i studia w Krakowie. Święcenia kapłańskie przyjął 1 maja 1939 roku. Wkrótce potem został skierowany do Niepokalanowa, gdzie powierzono mu odpowiedzialne zadania. Św. Maksymilian Maria Kolbe ustanowił go swoim drugim zastępcą, czyli drugim wikarym klasztoru. O. Antonin pracował także przy piśmie Miles Immaculata.
W Niepokalanowie podczas wojny
Wybuch II wojny światowej zastał go w Niepokalanowie. Ze względu na słabsze zdrowie część czasu spędzał w domu wypoczynkowym zwanym „Laskiem”, ale nie wycofał się z kapłańskiej posługi. Współbracia zapamiętali go jako człowieka bardzo pobożnego, modlącego się, delikatnego wobec innych i zarazem wewnętrznie skupionego. Nie zawsze miał na twarzy uśmiech, ale świadkowie widzieli w nim dobroć, życzliwość i spokojną miłość.
Aresztowanie, Auschwitz i śmierć męczeńska
17 lutego 1941 roku gestapo aresztowało o. Antonina Bajewskiego razem z o. Maksymilianem, o. Piusem Bartosikiem oraz dwoma innymi zakonnikami. Trafił na Pawiak w Warszawie. W więzieniu nie zdjął habitu, choć narażało go to na dodatkowe upokorzenia i przemoc. W nocy z 4 na 5 kwietnia 1941 roku przewieziono go do niemieckiego obozu koncentracyjnego Auschwitz. Otrzymał numer obozowy 12764. Już po przybyciu został brutalnie pobity. Według przekazanych relacji powodem była koronka, którą nosił przy boku i której nie chciał podeptać.
Ciężko chory i wycieńczony trafił do izby chorych. Mimo własnego cierpienia pomagał innym więźniom, podtrzymywał ich duchowo, spowiadał i prowadził wspólne modlitwy. W obozie powtarzał słowa: Jestem przybity do krzyża wraz z Chrystusem. Przed śmiercią przekazał współbraciom z Niepokalanowa swoje ostatnie przesłanie: Powiedz moim współbraciom w Niepokalanowie, że umarłem tu jako wierny Jezusowi i Maryi. Zmarł 8 maja 1941 roku w Auschwitz. Według świadectw jego ostatnimi słowami były: Jezus i Maryja.
Beatyfikacja i pamięć Kościoła
Antonin Bajewski został beatyfikowany 13 czerwca 1999 roku w Warszawie przez papieża Jana Pawła II w grupie 108 Męczenników z czasów II wojny światowej. Martyrologium Romanum wspomina go 8 maja, natomiast w Polsce wspomnienie liturgiczne wszystkich 108 męczenników obchodzone jest 12 czerwca.
Czego uczy nas bł. Antonin Bajewski dziś?
Bł. Antonin Bajewski uczy nas przede wszystkim męstwa. W więzieniu nie zdjął habitu, choć wiedział, że może zapłacić za to upokorzeniem, cierpieniem, a nawet życiem. Pozostał czytelnym znakiem kapłana i zakonnika także wtedy, gdy jego wiara wystawiona była na pogardę i przemoc. Dziś jego postawa przypomina, że chrześcijaństwo domaga się odwagi również w zwyczajnych sytuacjach takich jak wierności sumieniu, jasnego opowiedzenia się po stronie dobra i świadectwa, że jesteśmy uczniami Chrystusa.
Modlitwa do bł. Antonina Bajewskiego
Boże, nasz Ojcze, który w swoim Synu ukrzyżowanym i zmartwychwstałym dajesz nam źródło życia, świętości, nadziei i pokoju, wysławiamy Twoje dary objawione w męczeństwie błogosławionego Antonina Bajewskiego, kapłana Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych z Niepokalanowa; pokornie prosimy, abyś za jego wstawiennictwem prowadził nas ku prawdzie Ewangelii, umacniał w miłości, która wszystko przetrwa, i pomagał nam z ufnością i bez lęku iść drogą wiary we wspólnocie Kościoła; szczególnie prosimy o łaskę (wymienić prośbę…). Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Galeria zdjęć
Najczęściej zadawane pytania
Kim był bł. Antonin Bajewski?
Błogosławiony o. Antonin Bajewski, był polskim franciszkaninem konwentualnym i kapłanem związanym z Niepokalanowem. Współpracował ze św. Maksymilianem Marią Kolbem i pełnił funkcję jego drugiego zastępcy w klasztorze.
Kiedy i gdzie zmarł bł. Antonin Bajewski?
Antonin Bajewski zmarł 8 maja 1941 roku w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz. Był wycieńczony głodem, pracą, chorobą i brutalnym traktowaniem.
Dlaczego bł. Antonin Bajewski może być patronem do bierzmowania?
Może być dobrym patronem dla osób, które chcą uczyć się wierności, odwagi i cichej służby. Jego życie pokazuje, że wiara nie jest tylko deklaracją, ale wyborem potwierdzanym w codziennych decyzjach, także wtedy, gdy przychodzi trudna próba.
Jeśli treść była dla Ciebie pomocna, możesz wesprzeć dalszy rozwój strony.