św. Prokop z Jerozolimy

Święty Prokop pochodził z Jerozolimy, a swoje kościelne posługi pełnił w Scytopolis. Był lektorem, egzorcystą i tłumaczem języka syryjskiego. Według starożytnego przekazu od młodości wybierał życie surowe, skupione na czystości, poście i rozważaniu słowa Bożego.

W 303 roku został doprowadzony do Cezarei Palestyńskiej i postawiony przed sądem. Gdy zażądano od niego złożenia ofiary pogańskim bogom, odmówił. Nie zgodził się także na libację (płynna ofiara) ku czci cesarzy. Jego odpowiedź uznano za zuchwałą, dlatego sędzia Fabian skazał go na śmierć przez ścięcie mieczem. Męczeństwo św. Prokopa dokonało się siódmego dnia miesiąca daisios, czyli siódmego dnia przed idami czerwcowymi według kalendarza rzymskiego, to znaczy 8 czerwca 303 roku. Martyrologium Romanum wspomina go 8 lipca.

Z czasem wokół jego postaci narosły późniejsze legendy, w których przedstawiano go między innymi jako żołnierza. Najpewniejszy pozostaje jednak przekaz Euzebiusza, w którym Prokop z Jerozolimy był jednym z pierwszych świadków wiary w Palestynie czasu Dioklecjana. W Cezarei wzniesiono później kościół ku jego czci, a jego wspomnienie utrwaliło się także w tradycji bizantyjskiej i zachodniej.