św. Piotr Nam Kyŏng-mun

Święty Piotr Nam Kyŏng-mun urodził się w 1796 roku w Seulu, w rodzinie należącej do warstwy jungin. Jego ojciec był katolikiem jeszcze przed prześladowaniem z 1801 roku, lecz zmarł wcześnie i nie zdążył przekazać synowi wiary. Piotr zetknął się z katolicyzmem dopiero jako młody mężczyzna. W wieku około 20 lat ciężko zachorował i przyjął chrzest w niebezpieczeństwie śmierci. Do przyjęcia wiary zachęcił go katolik o imieniu Piotr Park i właśnie dlatego sam przyjął na chrzcie imię Piotr.

Początkowo służył jako żołnierz w jednym ze stołecznych oddziałów wojskowych, a później zajmował się handlem solonymi małżami. Gdy miał 22 lata, poślubił Barbarę Hŏ. W pierwszych latach po nawróceniu nie znał jeszcze dobrze nauki Kościoła i zajmował się pożyczaniem pieniędzy na wysoki procent. Dopiero ks. Yu Bang-je zwrócił mu uwagę, że takie postępowanie jest niezgodne z zasadami chrześcijańskimi. Piotr zrezygnował wówczas z tego zajęcia i zaczął towarzyszyć kapłanowi podczas odwiedzania katolickich wspólnot. Z czasem misjonarze powierzyli mu funkcję katechisty i świeckiego przełożonego miejscowych wiernych.

Podczas prześladowań w 1839 roku niewiele brakowało, aby został aresztowany. Uratowała go pomoc braci, którzy nie byli chrześcijanami. Kiedy jednak wielu kapłanów i wiernych poniosło śmierć, Piotr przez dwa lub trzy lata prowadził życie dalekie od wcześniejszej gorliwości.

Z czasem uznał swoje postępowanie za błędne i zdecydowanie powrócił do praktyk religijnych. Wstawał codziennie przed wschodem słońca i długo się modlił. Jako formę pokuty nawet podczas mroźnych zim rezygnował z ogrzewania domu. Miał również często mówić znajomym, że po swoim upadku pragnie wynagrodzić Bogu i być gotowym na męczeństwo.

Gdy w 1846 roku rozpoczęło się kolejne prześladowanie katolików, Piotr Nam Kyŏng-mun był już dobrze znany jako chrześcijanin, dlatego szybko został zatrzymany. Kiedy funkcjonariusze przyszli go zabrać, jego żona próbowała powstrzymać męża przed odejściem. Piotr zdawał sobie jednak sprawę, że aresztowanie może zakończyć się jego śmiercią.

W więzieniu jeden z jego braci próbował go odwiedzić, a gdy nie otrzymał zgody, przesłał mu żywność i ubranie. Piotr odpowiedział, że to, co otrzymuje w więzieniu i co ma na sobie, w zupełności mu wystarcza, dlatego nie potrzebuje niczego więcej.

Podczas przesłuchania oddał przełożonemu swój wojskowy znak służbowy. Władze obiecywały mu życie, a nawet zachowanie dotychczasowego zajęcia, jeśli wyrzeknie się chrześcijaństwa. Piotr jednak odmówił. Wtedy rozpoczęły się ciężkie tortury. Bito go tak mocno, że jeden z kijów złamał się podczas uderzeń. Kiedy żądano, aby wydał innych katolików, wymieniał jedynie nazwiska osób, które już nie żyły. W końcu związano mu nadgarstki, podwieszono go i chłostano. Piotr Nam Kyŏng-mun zmarł podczas tych tortur 20 września 1846 roku. Miał 40 lat.

Papież Pius XI beatyfikował go 5 lipca 1925 roku. Św. Jan Paweł II kanonizował Piotra Nam Kyŏng-muna 6 maja 1984 roku podczas wizyty w Korei, w gronie 103 Męczenników koreańskich. Ich wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 20 września.