św. Lupus z Limoges

Święty Lupus z Limoges, znany także jako Loup lub Lupo, żył na przełomie VI i VII wieku we Francji. Zanim został biskupem, należał do duchowieństwa związanego z sanktuarium św. Marcjalisa, pierwszego biskupa Limoges. Jako kapłan czuwał przy jego grobie i już wtedy cieszył się opinią człowieka pobożnego oraz oddanego służbie Kościołowi.

Po śmierci biskupa Asklèpego duchowieństwo i wierni Limoges szukali następcy. Według tradycji Lupus został przedstawiony królowi Chlotarowi II jako jeden z kandydatów. Opowieść hagiograficzna wiąże jego wybór z uzdrowieniem chorego królewskiego syna, po którym Lupus został wyznaczony na biskupa Limoges i konsekrowany 12 maja 614 roku.

Jako biskup troszczył się o życie religijne diecezji i wspierał rozwój wspólnot monastycznych. Najpewniejszym śladem tej działalności jest jego udział w zatwierdzeniu karty fundacyjnej opactwa w Solignac, założonego przez św. Eligiusza w 631 roku.

Lupus z Limoges zmarł 22 maja 637 roku lub jak podają inne opracowania 632 roku. Został pochowany przy św. Marcjalisie, a jego relikwie z czasem przeniesiono do kościoła Saint-Michel-des-Lions w Limoges. Tam jego kult trwał przez wieki, podtrzymywany także przez miejscową konfraternię. Wspomnienie św. Lupusa z Limoges przypada 22 maja.