św. Rebeka (Rafka) Ar-Rayyās z Himlaya
Wspomnienie w Martyrologium Romanum:
23 marca
Życiorys św. Rebeki (Rafki) Ar-Rayyās z Himlaya
Święta Rebeka (Rafka) Ar-Rajjās, zwana też w nieoficjalnych tekstach Małą Arabką, przyszła na świat w 1832 roku w libańskiej miejscowości Himlaya. Będąc jeszcze dzieckiem doświadczyła bolesnej straty. W wieku siedmiu lat straciła matkę, co głęboko ukształtowało jej duchową wrażliwość i skłoniło do wczesnego zawierzenia Bogu. Na chrzcie otrzymała imię Butrusiyyah, odpowiadające łacińskiej Petrze.
Rebeka w młodości pracowała jako służąca w chrześcijańskim domu w Damaszku. Gdy rodzina próbowała wydać ją za mąż, stanowczo odmówiła, ponieważ już wtedy nosiła w sercu pragnienie całkowitego oddania się Bogu. W 1853 roku wstąpiła do sióstr mariamatek, którego misją było nauczanie i wychowanie. Trzy lata później złożyła śluby zakonne i przyjęła imię Anissa (Agnieszka). Następnie została skierowana do seminarium w Ghazir, prowadzonego przez jezuitów. Tam łączyła pracę fizyczną w kuchni z nauką, rozwijając swoje umiejętności językowe i pedagogiczne.
Od 1860 roku służyła jako nauczycielka katechizmu i wychowawczyni, oddając się pracy z dziećmi i młodzieżą. W tym czasie jej macierzyste zgromadzenie przeżywało poważny kryzys, dlatego Butrusiyyah intensywnie modliła się o rozeznanie woli Bożej. Według przekazu, w mistycznym śnie ukazali się jej święci: Jerzy, Szymon Słupnik oraz Antoni Pustelnik, który wezwał ją do wstąpienia do Zakonu Libańskich Mniszek Maronickich.
Dzięki pomocy dobroczyńców w 1871 roku rozpoczęła nowicjat w klasztorze św. Szymona w El-Quarn. Rok później złożyła uroczyste śluby i przyjęła imię Rafqa (Rafka), na pamiątkę swojej matki. Przez kolejne 26 lat żyła w ciszy klasztoru, wyróżniając się posłuszeństwem, ascezą, gorliwością w modlitwie oraz ofiarną pracowitością.
W 1885 roku ciężko zachorowała i została przeniesiona do Irabta. Jej cierpienie stopniowo się pogłębiało. W 1899 roku całkowicie straciła wzrok, a wkrótce potem została sparaliżowana. Mimo to nie skarżyła się, lecz dziękowała Bogu za wszystko, zwłaszcza za możliwość jednoczenia się z Jezusem Ukrzyżowanym i Matką Bożą Bolesną. Zmarła 23 marca 1914 roku, pozostawiając po sobie duchowe dziedzictwo nadziei.
Papież Jan Paweł II beatyfikował Rebekę Ar-Rajjās 17 listopada 1985 roku, a 10 czerwca 2001 roku ogłosił świętą. Podkreślił wówczas, że jej życie stanowi wiarygodny znak nadziei dla ludzi doświadczonych cierpieniem, szczególnie na Bliskim Wschodzie.
Patronat
Św. Rafka Ar-Rayyās jest szczególnie czczona jako patronka kobiet chorych na raka piersi oraz wszystkich cierpiących.
Czego nas uczy św. Rafka dziś?
Święta Rafka uczy, że cierpienie nie musi prowadzić do rozpaczy, lecz może stać się przestrzenią dojrzewania nadziei i głębokiej jedności z Bogiem. Jej postawa pokazuje, że prawdziwa siła rodzi się w ciszy, zaufaniu i wierności, nawet wtedy, gdy człowiek traci wszystko, co zewnętrzne.
Modlitwa do św. Rafki
Jezu Chryste, który głęboko przenikałeś życie świętej Rafki jako nauczycielki, pracownicy, modlącej się zakonnicy i uczestniczki Twojej Męki. Prosimy Cię, za jej wstawiennictwem byś błogosławił nasze dzieci, prowadził naszą młodzież, uświęcał stan duchowny, troski rodziców zamieniał w łaski, dał ulgę cierpiącym i wysłuchał modlitw tych, którzy w Twoje imię zbierają się w kościołach i klasztorach na całym świecie. Panie, Ty który wypełniłeś życie świętej Rafki wieczną światłością, daj nam życie pełne wiary, nadziei i miłości, abyśmy mogli Ciebie wychwalać wspólnie ze świętą Rafką, Maryją Dziewicą i wszystkimi świętymi modlitwą wdzięczności Tobie, Ojcu i Duchowi Świętemu teraz i na wieki wieków. Amen.
Galeria zdjęć
Najczęściej zadawane pytania
Kim była święta Rebeka Ar-Rajjās?
Rebeka Ar-Rajjās (Rafka) była libańską zakonnicą maronicką, znaną z heroicznego przyjęcia cierpienia i głębokiej duchowości.
Dlaczego święta bywa nazywana raz Rebeką, a raz Rafką?
Arabskie imię Rafka zostało oddane formą Rebeka, bardziej znaną w tradycji biblijnej Zachodu. Było to rozwiązanie translatorskie i pastoralne, a nie etymologiczne. Obydwa imiona odnoszą się więc do tej samej osoby i choć bardziej poprawną formą pozostaje Rafka, Martyrologium Romanum wspomina świętą jako Rebeka Ar-Rajjās.
Dlaczego św. Rebeka bywa nazywana Małą Arabką?
Określenie Mała Arabka odnosi się do św. Rafki, ponieważ podkreśla jej arabskie pochodzenie oraz sposób przeżywania wiary: prosty, pokorny i ukryty. Nazywa się ją małą, bo nie szukała rozgłosu i przyjmowała cierpienie w ciszy.