św. Adelina z Mortain

Święta Adelina z Mortain, nazywana w niektórych źródłach Aliną, żyła na przełomie XI i XII wieku w Normandii, na północy Francji. Pochodziła prawdopodobnie ze szlacheckiej rodziny normandzkiej. Według tradycji jej rodzicami byli Rainfred i Rohais, a niektóre przekazy wiążą ją nawet z rodem Wilhelma Zdobywcy. Była też siostrą św. Witalisa z Savigny, opata i założyciela wspólnoty monastycznej, która odegrała ważną rolę w odnowie życia zakonnego w tym regionie.

Podobnie jak brat, Adelina wybrała życie poświęcone Bogu. Początkowo miała prowadzić samotne życie mnisze w pobliżu Mortain, jednak z czasem zgromadziły się wokół niej kobiety pragnące podążać tą samą drogą. Dzięki wsparciu Witalisa powstał klasztor żeński, którego pierwszą opatką została właśnie Adelina. Tradycja wiąże jego fundację z rokiem 1105, choć nowsze opracowania wskazują również lata 1112–1115. Wspólnota żyła według reguły św. Benedykta, łącząc modlitwę z pracą i praktykami pokutnymi.

Z czasem klasztor zasłynął jako opactwo „Białych Dam” (Dames Blanches), od jasnych habitów noszonych przez mniszki. Później przyjęła się nazwa „Białe Opactwo” (Abbaye Blanche). W 1147 roku wspólnoty związane z Savigny weszły w skład zakonu cysterskiego, jednak nastąpiło to już po śmierci Adeliny.

Według tradycji Adelina prowadziła życie pełne wyrzeczeń i umartwień. Zmarła około 1125 roku, pozostawiając po sobie pamięć o oddaniu modlitwie i życiu zakonnemu. Martyrologium Romanum wspomina ją 20 października jako pierwszą opatkę klasztoru w Mortain, założonego z pomocą jej brata, św. Witalisa. W lokalnej tradycji wierni przyzywają jej wstawiennictwa w chorobach oczu.