dziewica i zakonnica
Wspomnienie w Martyrologium Romanum:
19 czerwca

Życiorys św. Juliany Falconieri
Święta Juliana urodziła się około 1270 roku, we Florencji (Włochy). Czy rzeczywiście pochodziła z rodu Falconierich i była bratanicą św. Aleksego tego nie wiemy. W młodym wieku straciła ojca. W czternastym roku życia św. Filip Benicjusz wręczył jej podobno habit tercjarek serwitów. Po śmierci matki zgromadziła podobne tercjarki i założyła zakon Serwitek Maryi.
Zajmowały się chorymi i wychowaniem dziewcząt. W 1304 roku zostały zatwierdzone przez papieża jako odrębny żeński zakon. W dwa lata później Juliana została przełożoną.
Zmarła 19 czerwca 1341 roku. Jej życiorys przyozdabiano w XVII wieku rozmaitymi wątkami, między innymi opowiadaniem o cudzie eucharystycznym: gdy na skutek choroby nie mogła już przełykać i gdy na jej prośbę wniesiono do celi Najświętszy Sakrament, jedna hostia wyszła z kielicha i przeniknęła do jej piersi. Beatyfikował ją 26 lipca 1678 roku papież Innocenty XI, a kanonizował 16 czerwca 1737 roku papież Klemens XII. Jej relikwie spoczywają w kościele pod wezwaniem Zwiastowania (S. Anunziata) we Florencji.
Modlitwa do św. Juliany Falconieri
Boże, Ty mieszkasz w czystych sercach, za wstawiennictwem świętej Juliany, dziewicy, udziel nam łaski do prowadzenia życia zgodnego z Ewangelią, abyś mógł w nas zamieszkać. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
Patronat
Święta Juliana Falconieri jest patronką chorych ludzi. Wzywana jest także przeciwko chorobie.
Galeria zdjęć
Jeśli treść była dla Ciebie pomocna, możesz wesprzeć dalszy rozwój strony.






