św. Juliana z Mont-Cornillon

Święta Juliana z Mont-Cornillon urodziła się w 1192 roku w Rettine, niedaleko Liège, na terenach dzisiejszej Belgii. W bardzo młodym wieku została sierotą, dlatego już jako dziecko trafiła pod opiekę klasztoru sióstr augustianek na Mont-Cornillon. To właśnie tam ukształtowało się jej powołanie i duchowa wrażliwość.

W 1207 roku przyjęła habit zakonny, a wraz z nim styl życia oparty na modlitwie, studium i kontemplacji. Juliana wyróżniała się nie tylko głęboką pobożnością, lecz także intelektem. Z pasją sięgała po pisma św. Augustyna oraz św. Bernarda z Clairvaux, łącząc teologię z osobistym doświadczeniem Boga. Dzięki temu szybko zyskała autorytet we wspólnocie.

W 1222 roku, po śmierci przeoryszy Sapiencji – swojej wychowawczyni i duchowej mistrzyni – Juliana objęła urząd przeoryszy. W tym czasie dojrzewało w niej wewnętrzne natchnienie, które miało wkrótce wywrzeć ogromny wpływ na życie Kościoła. Doświadczała wizji, w których odkrywała brak osobnego święta poświęconego Eucharystii. Dlatego około 1230 roku zdecydowała się powierzyć swój sekret zaufanym osobom.

Jej przesłanie spotkało się z różnymi reakcjami. Jedni, w tym Jakub Pantaleon – przyszły papież Urban IV – odczytali je jako autentyczne wezwanie Ducha Świętego. Inni zachowali dystans lub otwartą nieufność. Mimo to Juliana nie wycofała się ze swojego przekonania. Biskup Liège, Robert z Torote, po początkowych wahaniach, ustanowił w 1246 roku święto Bożego Ciała w swojej diecezji.

Sukces ten nie przyniósł jej jednak spokoju. Po śmierci przeora Godfryda, który wspierał Julianę, nowy przełożony przyłączył się do jej krytyków. Narastające napięcia zmusiły ją do opuszczenia klasztoru. Schronienie znalazła u św. Ewy, rekluzy żyjącej przy kolegiacie św. Marcina w Liège. Ostatecznie Juliana definitywnie rozstała się z Mont-Cornillon.

W kolejnych latach przebywała w kilku klasztorach cysterskich, aż w końcu osiadła w pobliżu kościoła św. Symforiana w Namur. Żyła skromnie, w ciszy i oddaleniu od centrum wydarzeń, pozostając wierna swojej misji aż do końca. Zmarła 5 kwietnia 1258 roku w Fosses. W 1565 roku jej kult wprowadzono do liturgii w Lizbonie. Papież Klemens VIII zatwierdził go w 1599 roku, a papież Pius IX ostatecznie potwierdził w 1869 roku. Dziś liturgiczne wspomnienie św. Juliany z Mont-Cornillon obchodzą wszystkie diecezje Belgii, a jej imię na trwałe zapisało się w historii Kościoła jako inspiracja dla ustanowienia uroczystości Bożego Ciała, które na stałe znalazło swoje miejsce w kalendarzu liturgicznym.